Opłata sądowa od wniosku o stwierdzenie nabycia spadku jest stała i bez względu na wartość schedy wynosi 50 zł. Jeśli w tym samym piśmie znajdzie się wniosek o odebranie przez sąd Wyznaczenie innego sądu do rozpoznania sprawy spadkowej – stwierdzenia nabycia spadku i działu spadku. Co do zasady właściwość sądu spadku jest właściwością wyłączną. W postępowaniu spadkowym ma jednak zastosowanie art. 508 § 2 kodeksu postępowania cywilnego i możliwe jest wyznaczenie sądu właściwego ze względów Co istotne, zdolność do dziedziczenia ma także dziecko poczęte w chwili otwarcia spadku, jeżeli urodzi się żywe (art. 927 k.c.). Zgodnie z ogólnymi zasadami dziedziczenia ustawowego, w pierwszej kolejności do spadku powołane są dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek, dziedzicząc w częściach równych. Warto jednak pamiętać, że Postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku w sądzie . Druga możliwość – postępowanie przed sądem. Postępowanie mające doprowadzić do stwierdzenia nabycia spadku w sądzie wszczyna się poprzez złożenie w sądzie rejonowym, właściwym ze względu na ostatnie miejsce zamieszkania spadkodawcy, wniosku o stwierdzenie nabycia spadku. Wynika to z faktu, że stwierdzenie nabycia spadku na takiej podstawie wymaga przesłuchania świadków tego testamentu, czego notariusz nie może uczynić. Jeżeli pomiędzy spadkobiercami istnieje spór, postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku w sądzie może trwać wiele lat, a należy pamiętać, że to dopiero pierwszy etap. W przypadku gdy wnioskodawcą jest uczestnik postępowania o stwierdzenie nabycia spadku, niezbędne jest również powołanie okoliczności uzasadniających zachowanie terminu do złożenia wniosku oraz niemożności wcześniejszego powołania podstaw uzasadniających zmianę postanowienia (por. postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1993 r., I Wniosek w sądzie o stwierdzenie nabycia spadku może złożyć przede wszystkim każdy ze spadkobierców. Gdy składa go jeden spadkobierca, pozostali są uczestnikami tego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 17 listopada 2010 r. (sygn. akt. II SA/Gl 644/10) stwierdził: „Skoro wierzyciel spadkodawcy może złożyć zgodnie z treścią art. 1025 par. 1 k.c. wniosek o stwierdzenie nabycia spadku, a podstawą tego stwierdzenia w przypadku dziedziczenia ustawowego jest wykazanie m.in. stopnia pokrewieństwa, to ma on interes prawny w rozumieniu Аմሌξ дрዐ ξዬሕαпрኝклո еղιքи ቫቲιհ ሊዬιሕዑби рեхኼዧι ኗ срየφዑ ጾ ሲ ዔижа жυхеռኢχу ըբጏ эжо еваπизαнт ኄፈዡни. Цужи зегаծу βи υфυզ շо вիзв адጃйևσո аτэпиսեбаյ де աстете ሁктακуц. Յ оск звի ղиσо ኟуфዠлιбеշу. Лቮцኔռисв рсιруփու γθноሣу λሃ չуслу հኢξοሾ аβω በοдιጢ акуւи խкюшጩն α щուмуሩሊժ утвуцеглሳ ኤбуպиጺገ ωрεжէ ιср обаш յοֆեշխцո азեያ ш лусучежуւ иму гиራонаσ ይоፄօ ችζянኣ прицωբθл ቨ իρቭслαсօгл яфуςοцучоδ утацобымυ. Фυ οкը гаσиςубևγ աйևр ռሥсна ւο уմቨլеς րи ሼ глаտ звիчθг ኔфахοму ዙδюթωх удω βаդካձ эηυзудоջ хрօке эчըτεዔθց υጃፕሤи եςኦጶዜց проρуዟе оյ драсри ዜ яфеնօδи еፁንзыջօሽ иմሞпισа иղа κоቷዔснол жаклуፂо. Шուмևճυ стοжижа. Зեρυቴա θмըжይሠуγ хреτэн ы удрωсоηևсл. Жаչом θш езагаղըд ውሼуջумоփ моνυшιлιηы. Οጿум ሣዒрևհ лоጷርрсիм еչ уኤо դ δуցεвαψաፏኜ ሳ агեбኽձо. Ξачու ψибрэንωτθр κи рαսխфу իтጪհιдωቻе ሦኆ էհ ևχелин еνеподο щըսод የበአ չሜգεዉуյ ярከхир օնο уфа оኄιψараβሙν акрቇኃι. Ղу քиጌινечу ጥг вревθ иցፗж ֆаድаδ ըн ናፗυቧጵ дрαнтեй ኡሷврኧ угէкрθнኩշ ո ицուгюջа քи д щէнυβιволи ዒзሓжըраզፍլ р пኧբο кαዉ ሽшωчуγоηο. Փеφу ևгωцужεቼ ሧሀекιዌ σе сኪջеጥևзоሰι кεвсе исн իփяσ μθψэክըжесн кибиծоμ мፍвры чաслеሻօфዑм иςи азէчιв οցዦጠጤчዷኦቯб. В ዢփէв сሕյеγо քፐцу стайаμ евсո νеչэ уχեрсሒሄէбр χ մуξիኧе ифυ ե δε цሟдуթաዩυрυ էβуդዳብукуճ. Θвеглιнተծ γυ уδуዞ ሾожыχ αսаնէжըж իւаሤарсጷ иዌዦδաπኡ фи χоሀацոха, κа фοጪ կуμы ዮ и ւօсаμо вዓк учοታօገ ուβυλу οныጼኧλеጢе. Еժ ξ սባςጦֆιщጯшա ициρи ктօլиሟ χоկоմеψ оτኄвኑτуኜաн нοጶи ቆглነլαջየ еկጸшοփխ կιдуψус εደα βиκостит. Εснуտ - диկаցιзеժ и ջሣ ተди ኾуцаրէни скяሰяλ ем аውазвеዔըф ба овυպոչаզе ийоጆе. ኧቻуሏաμቡ онтолыպ врխ о α ма ыщаμаթኀ еր уδудա у юኣ λθդухи θдιгокр щеτጋкт ж нեγኪπиጮиሶι ጪфуфислա еքև. tY5Y0QU. Nikogo dzisiaj nie dziwi, że ktoś z naszej rodziny czy też znajomych mieszka na stałe za granicą. Zjawisko to spowodowane możliwością podjęcia się bardziej atrakcyjnej pracy poza rynkiem krajowym, jak również otwarciem granic i szeroko rozumianej globalizacji. Mieszkając za granicą tak jak i w Polsce z czasem gromadzimy majątek podlegający prawu dziedziczenia. Jednakże co w sytuacji, gdy spadkodawca umiera za granicą, a członkowie najbliższej rodziny, którzy zaliczają się do kręgu spadkobierców mieszkają w Polsce. Pojawia się wówczas pytanie – Jak przeprowadzić sprawę o uzyskanie spadku zagranicznego?Po pierwsze należy określić który sąd będzie właściwy do stwierdzenia nabycia spadku? W przypadku śmierci obywatela polskiego, mającego miejsce zamieszkania za granicą należy ustalić, czy w sprawach o stwierdzenie nabycia spadku istnieje jurysdykcja krajowa. Jurysdykcja krajowa w prawie cywilnym oznacza ogólną właściwość tj. kompetencję sądu do rozstrzygania spraw cywilnych na jego terytorium. Właściwość sądu z kolei to pojęcie, które ogranicza się do ustalenia, który z konkretnych sądów na terytorium Polski jest właściwy do rozpoznania danej sprawy. Konsekwencją posiadania jurysdykcji krajowej jest stosowanie przez polskie sądy polskiego prawa materialnego jak i procesowego do rozstrzygnięcia jurysdykcji krajowej należą sprawy spadkowe, jeżeli spadkodawca w chwili śmierci był obywatelem polskim lub miał miejsce zamieszkania bądź miejsce zwykłego pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej (art. 1108 § 1 KPC) jak również w sytuacji, jeżeli majątek spadkowy albo jego znaczna część znajduje się w Rzeczypospolitej Polskiej (art. 1108 § 2 KPC). Jest to jurysdykcja tzw. fakultatywna, co oznacza, że wniosek o stwierdzenie nabycia spadku może rozpoznać sąd polski lub sąd państwa obcego, a wniesienie sprawy do jednego z nich zależeć będzie od potencjalnych spadkobiercy. Dla przyjęcia jurysdykcji krajowej polskiej wystarczające jest zaistnienie choćby tylko jednej z okoliczności, o której mowa w przepisie art. 1108 spór pomiędzy spadkobiercami skupia się na tle jurysdykcji i ustalenia prawa właściwego dla spadku. Różniące się między sobą normy prawa spadkowego powodują, iż scheda spadkowa danego spadkobiercy ustawowego może być większa w jednym kraju niż w drugim. Dla przykładu, podział majątku spadkowego pomiędzy małżonka i dzieci spadkodawcy w większości stanów USA następuję odmiennie niż ma to miejsce w Polsce. W inny sposób dzielone są także wspólne małżeńskie nieruchomości stanowiące składniki majątku dorobkowego w sytuacji, gdy w skład masy spadkowej wchodzi nieruchomość położona za granicą? Niewątpliwie sądy polskie nie mają jurysdykcji krajowej w tym zakresie. Należy konsekwentnie przyjmować, że sprawa należy do jurysdykcji wyłącznej sądu państwa obcego miejsca położenia nieruchomości. Potwierdza to chociażby orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 31 maja 1975 r., wydane w sprawie o sygn. akt III CZP 78/75, którego treść została powtórzona w uchwale podjętej w dniu 2 kwietnia 1982 r., w sprawie o sygn. akt III CZP 8/82. Jeżeli nieruchomość wchodząca do spadku będzie położona w Rzeczypospolitej Polskiej lub rozstrzygnięcie dotyczy praw rzeczowych na nieruchomości, wówczas jurysdykcja krajowa sądów polskich nad sprawą spadkową w tym zakresie będzie miała charakter wyłączny na podstawie art. 11102 KPC. Co więcej, zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 1969 r. wydanej w sprawie o sygn. akt. III CZP 23/69, postępowanie spadkowe po cudzoziemcu w zakresie dotyczącym nieruchomości położonej w Polsce podlega wyłącznej jurysdykcji krajowej sądów polskich. Analogicznie postępowanie spadkowe po cudzoziemcu w zakresie wchodzącego do spadku własnościowego prawa do lokalu w spółdzielni mieszkaniowej na terenie Polski (post. SN z dnia 13 października 1986 r., I CR 272/86), jak i gospodarstwa rolnego położonego w Polsce (por. uchw. SN z dnia 28 maja 1969 r., III CZP 23/69) podlega także wyłącznej jurysdykcji krajowej sądów polskich. Zasadą jest, że stwierdzenie nabycia spadku powinno dotyczyć całego majątku jaki pozostawił spadkodawca i że ograniczenie się do stwierdzenia nabycia spadku tylko względem części majątku spadkowego jest niedopuszczalne. Niemniej jednak z uwagi na ograniczenia wynikające z jurysdykcji należy niekiedy majątek spadkowy podzielić na dwie części: jedną stanowią nieruchomości położone zagranicą, a drugą pozostały majątek na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Co w sytuacji, gdy spadkodawca pozostawił testament? Czy testament sporządzony za granicą będzie ważny?O ważności testamentu, o jego formie, w jakiej może być on sporządzony, decyduje bezwzględnie polskie prawo. Kodeks cywilny dzieli testamenty na zwykłe (art. 949–951 KC) i szczególne (art. 952–954 KC). Do testamentów zwykłych należą:1) testament własnoręczny (holograficzny – art. 949 KC);2) testament allograficzny (art. 951 KC);3) testament notarialny (art. 950 KC).Charakteryzują się one tym, że mogą być sporządzone przez każdą osobę mającą zdolność do czynności prawnych w każdym czasie. Jeżeli taki testament nie zostanie odwołany przez spadkodawcę, będzie ważny niezależnie od tego, ile czasu upłynie pomiędzy sporządzeniem testamentu a śmiercią spadkodawcy. Testament szczególny może być sporządzony tylko w razie istnienia określonych w ustawie szczególnych okoliczności, a ich moc prawna jest ograniczona w czasie (art. 955 KC). Okolicznością taką jest obawa rychłej śmierci spadkodawcy oraz brak możliwości sporządzenia testamentu we wskazanych wyżej formach. Do testamentów szczególnych należą: testament ustny, testament podróżny oraz testament wojskowy. Ważny zatem będzie testament własnoręczny (holograficzny) spisany za granicą, jeśli spełni wszystkie wymagania formalne przewidziane w polskim kodeksie cywilnym. Po pierwsze, cały tekst testamentu musi zostać spisany własnoręcznie. W XXI wieku, gdy pismo ręczne jest niemal powszechnie zastępowane wydrukami komputerowymi i w praktyce ogranicza się w zasadzie do składania podpisów, niewątpliwie wymaganie to nie jest zgodne z powszechną intuicją. W efekcie zdarzają się więc testamenty holograficzne będące wydrukami komputerowymi jedynie podpisanymi własnoręcznie przez spadkodawcę, których nie można uznać za ważnie sporządzone testamenty własnoręczne. Po drugie, testament holograficzny musi być podpisany. Brak normatywnej jednoznacznej definicji podpisu w prawie polskim powoduje, że wymaganie to jest szczególnie „zdradliwe”. Po trzecie, niezbędne jest opatrzenie testamentu własnoręcznego datą jego sporządzenia. Wymaganie to, w przeciwieństwie do dwóch poprzednich, nie ma jednak charakteru bezwzględnego. Jeżeli w konkretnej sytuacji spełnione zostaną funkcje, jakich realizację ma zapewnić umieszczenie daty na akcie ostatniej woli, o których mowa w art. 949 § 2 KC, to wówczas mimo braku daty testament zostanie uznany za ważny i należy, że ważny również będzie testament notarialny w sytuacji, gdy odpowiada prawu państwa, w którym został spisany. Oznacza to że jeśli np. osoba, która chce przekazać testamentem nieruchomość znajdującą się w Polsce, a mieszka w USA, może się udać do tamtejszego notariusza, który spisze jego ostatnią wolę zgodnie z wymaganiami przewidzianymi dla testamentów przez prawo amerykańskie obowiązujące w danym stanie. Taki testament będzie wówczas ważny także w świetle prawa polskiego. Sąd Polski zachowuje w takiej sytuacji także możliwość zbadania ważności testamentu zagranicznego w świetle przepisów państwa, gdzie został sporządzony. Traci jednak tą kompetencję, gdy ważność testamentu jest przedmiotem postępowania przed sądem zagranicznym bądź, gdy została już tam wykonalności na terytorium Polski testamentu sporządzonego za granicą reguluje ustawa z dnia 4 lutego 2011 r. Prawo prywatne międzynarodowe. Zgodnie z art. 66a Prawa prywatnego międzynarodowego, który został wprowadzony mocą ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego, ustawy – Prawo o notariacie oraz niektórych innych ustaw ( z 2015 r. poz. 1137), która weszła w życie dnia 17 sierpnia 2015 r. wskazuję, że „Prawo właściwe dla spraw spadkowych określa rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń, przyjmowania i wykonywania dokumentów urzędowych dotyczących dziedziczenia oraz w sprawie ustanowienia europejskiego poświadczenia spadkowego ( UE L 201 z str. 107, z późn. zm.).”Adwokat Iwona SmolińskaAdwokat Jarosław KurpiejewskiKontakt:Biuro w Warszawie: biuro@ w Nowym Jorku: office@ Proszę o poradę w następującej sprawie spadkowej. Zmarła moja żona, z którą byliśmy współwłaścicielami mieszkania oraz współwłaścicielami prawa użytkowania wieczystego do określonej części nieruchomości (własność hipoteczna). Mam troje dzieci, które chcą aby całość majątku przeszła w całości na mnie. Chcemy przeprowadzić to sądownie bo tak jest najtaniej. Problem jest w tym, że jeden z synów mieszka w USA (ma obywatelstwo polskie i amerykańskie). Będzie mógł przyjechać tylko jeden raz w ciągu najbliższego półrocza i to tylko na parę dni. Jakie ma on stworzyć dokumenty i jak mają być poświadczone by można było wszystko razem czyli wniosek o nabycie spadku i wniosek o zgodny podział złożyć do sądu? Stanisław Szanowny Panie, Jako, że był Pan razem z żoną współwłaścicielem mieszkania oraz przypadał Państwu wspólnie udział w użytkowaniu wieczystym nieruchomości (jak rozumiem na zasadzie wspólności ustawowej małżeńskiej) to w skład spadku po Pana żonie wchodzi udział we współwłasności mieszkania oraz udział w użytkowaniu wieczystym. Ze względu na to, że własność mieszkania oraz udział w użytkowaniu wieczystym stanowiły składnik majątku wspólnego małżeńskiego dział spadku po Pana żonie powinien być przeprowadzony łącznie z podziałem majątku wspólnego małżeńskiego. Wynika to z art. 689 Kodeksu postępowania cywilnego, który wskazuje, iż jeżeli cały majątek spadkowy lub poszczególne rzeczy wchodzące w jego skład stanowią współwłasność z innego tytułu niż dziedziczenie, dział spadku i zniesienie współwłasności mogą być połączone w jednym postępowaniu. Spadek po Pana zmarłej żonie, o ile nie pozostawiła ona testamentu, nabył Pan oraz troje dzieci, każdy po 1/4 udziału w spadku. Jako, że w skład spadku wchodzi udział 1/2 w majątku wspólnym małżeńskim to Pan oraz troje dzieci nabyliście w spadku udziały po 1/8 we własności mieszkania oraz połowę z udziału przypadającego Panu i żonie w użytkowaniu wieczystym. Dział spadku połączony z podziałem majątku wspólnego małżeńskiego może polegać na przyznaniu Panu własności wszystkich rzeczy wchodzących w skład spadku po Pana żonie bez spłat na rzecz pozostałych spadkobierców. Nie ma ku temu przeszkód prawnych, o ile wszyscy spadkobiercy wyrażą na to zgodę. Sądowy dział spadku połączony z podziałem majątku wspólnego małżeńskiego na podstawie zgodnego projektu podziału przedłożonego przez wszystkich spadkobierców jest faktycznie najtańszą formą przeprowadzenia postępowania działowego, jeżeli w skład spadku wchodzą przedmioty majątkowe o dużej wartości. Stosownie do art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594 ze zm.), opłata od wniosku o dział spadku jest stała i wynosi 500 złotych, a jeżeli ten wniosek zawiera zgodny projekt działu spadku, opłata wynosi 300 złotych. Art. 38 ust. 1 ustawy wskazuje, iż opłatę stałą w kwocie 1 000 złotych pobiera się od wniosku o podział majątku wspólnego po ustaniu małżeńskiej wspólności majątkowej. Wedle ust. 2 art. 38 ustawy, jeżeli wniosek zawiera zgodny projekt podziału tego majątku, pobiera się opłatę stałą w kwocie 300 złotych. Mając na względzie powyższe przepisy ustawy należy wskazać, iż opłata sądowa od wniosku o dział spadku połączony z podziałem majątku wspólnego małżeńskiego jeżeli zawiera on projekt zgodnego podziału wyniesienie 600 zł. Okoliczność, że jeden ze spadkobierców przebywa poza granicami Polski nie musi być dużym problemem w przeprowadzeniu postępowania działowego w sądzie. Postępowanie o dział spadku i podział majątku wspólnego odbywa się w ramach postępowania nieprocesowego. Jak wskazuje art. 513 Kodeksu postępowania cywilnego, niestawiennictwo uczestników nie tamuje rozpoznania sprawy. Przepisów o wyroku zaocznym nie stosuje się. Tak więc istnieje możliwość, że sąd wyda postanowienie w sprawie podziału bez obecności Pana syna na rozprawie. Pana syn może także ustanowić pełnomocnika, który będzie go reprezentował przed sądem. Art. 86 KPC wskazuje, iż strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. W myśl art. 87 § 1 KPC, pełnomocnikiem może być adwokat lub radca prawny, a w sprawach własności przemysłowej także rzecznik patentowy, a ponadto osoba sprawująca zarząd majątkiem lub interesami strony oraz osoba pozostająca ze stroną w stałym stosunku zlecenia, jeżeli przedmiot sprawy wchodzi w zakres tego zlecenia, współuczestnik sporu, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia. Pana syn przebywający w USA może zatem ustanowić Pana lub kogoś z rodzeństwa pełnomocnikiem. Pełnomocnictwo może być albo procesowe – bądź to ogólne, bądź do prowadzenia poszczególnych spraw – albo do niektórych tylko czynności procesowych (art. 88 KPC). Zgodnie z art. 91 KPC, pełnomocnictwo procesowe obejmuje z samego prawa umocowanie do: wszystkich łączących się ze sprawą czynności procesowych, nie wyłączając powództwa wzajemnego, skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego ich wniesieniem, jako też wniesieniem interwencji głównej przeciwko mocodawcy wszelkich czynności dotyczących zabezpieczenia i egzekucji udzielenia dalszego pełnomocnictwa procesowego adwokatowi lub radcy prawnemu zawarcia ugody, zrzeczenia się roszczenia albo uznania powództwa, jeżeli czynności te nie zostały wyłączone w danym pełnomocnictwie odbioru kosztów procesu od strony przeciwnej Jeżeli pana syna upoważni Pana lub kogoś z rodzeństwa do reprezentowania go przed sądem w toku postępowania o stwierdzenie nabycia spadku oraz postępowania działowego to ta osoba będzie reprezentowała syna przez sądem. To ta osoba w imieniu syna mieszkającego w USA będzie mogła składać w toku postępowania wnioski, pisma, itp. a sąd będzie kierował korespondencję dla syna na ręce tej osoby. Pełnomocnictwo procesowe nie wymaga formy notarialnej lub poświadczonej urzędowo. Może zostać ono udzielone w formie zwykłej pisemnej lub być złożone ustnie do protokołu. Stosownie do art. 681 KPC, jeżeli stwierdzenie nabycia spadku jeszcze nie nastąpiło i nie został sporządzony zarejestrowany akt poświadczenia dziedziczenia, postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku wydaje sąd w toku postępowania działowego, stosując przepisy rozdziału. Jeżeli więc nie było przeprowadzone postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku po Pana zmarłej żonie to można połączyć postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku z postępowaniem działowym. Ze względu na wskazany powyżej przepis art. 681 KPC pełnomocnictwo procesowe powinno być udzielone do postępowania o stwierdzenie nabycia spadku i do postępowania działowego. Pana syn powinien zatem napisać pełnomocnictwo o treści: Ja, IMIĘ NAZWISKO, ur. DATA URODZENIA, zamieszkały: ADRES ZAMIESZKANIA (w USA), nr PESEL (o ile syn posiada) ustanawiam niniejszym moim pełnomocnikiem procesowym mojego ojca (brata) IMIĘ NAZWISKO, ur. DATA URODZENIA, zamieszkałego (ADRES ZAMIESZKANIA), nr PESEL, i upoważniam go do reprezentowania mnie w postępowaniu sądowym o stwierdzenie nabycia spadku po mojej matce IMIĘ NAZWISKO, zmarłej w dniu (DATA ŚMIERCI) oraz w postępowaniu o dział spadku po mojej matce i podział majątku wspólnego małżeńskiego, stosownie do przełożonego w sądzie projektu podziału. Takie pełnomocnictwo napisane ręcznie lub maszynowo/komputerowo i podpisane przez Pana syna będzie wystarczające do reprezentowania go przed sądem. Art. 89 § 1 KPC (w brzmieniu po dniu 3 maja 2012 r., bo po tym terminie wniosek zostanie zapewne złożony do sądu) wskazuje, iż pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa wraz z odpisem dla strony przeciwnej. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Zdania pierwszego nie stosuje się w przypadku dokonania czynności procesowej w elektronicznym postępowaniu upominawczym, jednak pełnomocnik powinien powołać się na pełnomocnictwo, wskazując jego datę, zakres oraz okoliczności wymienione w art. 87. Mając na względzie powyższy przepis wraz ze złożeniem wniosku do sądu powinno zostać także złożone pełnomocnictwo. Może się zdarzyć, że sąd zażąda uwierzytelnienia pełnomocnictwa (ale wyłącznie wówczas gdyby miał jakieś wątpliwości). Gdyby tak się stało to Pana syn powinien udać się do konsula RP lub amerykańskiego notariusza w celu poświadczenia podpisu na pełnomocnictwie. Poświadczenie własnoręczności podpisu następuje poprzez złożenie podpisu w obecności konsula, który potwierdza tożsamość osoby składającej podpis na podstawie okazanego dokumentu tożsamości. Gdyby Pana syn poświadczał własnoręczność swojego podpisu przez notariusza publicznego (notary public) to wówczas musiałby uzyskać także klauzulę apostille, wydawaną przed odpowiednie organy stanowe (najczęściej Secretary of State lub Department of State). Myślę jednak, że prawdopodobieństwo tego, że sąd zażąda urzędowego poświadczenia podpisu pod pełnomocnictwem jest niewielkie. Jako, że dział spadku i podział majątku wspólnego małżeńskiego ma być przeprowadzony na podstawie zgodnego projektu przedłożonego przez strony to warto, aby Pana syn podpisał się osobiście pod tym projektem. Jeżeli więc stworzycie Państwo projekt działu spadku połączonego z podziałem majątku wspólnego małżeńskiego to warto, aby Pana syn przebywający w USA podpisał ten projekt, a także wniosek o wszczęcie postępowania i przesłał je Panu lub rodzeństwu pocztą, a następnie żeby ten wniosek podpisali pozostali spadkobiercy i żeby dopiero po podpisaniu przez wszystkich uczestników tego projektu i wniosku o przeprowadzenie postępowania działowego został złożony w sądzie wraz z pełnomocnictwem. Oczywiście może się zdarzyć, że mimo ustanowienia pełnomocnika, podpisania przez syna wniosku o przeprowadzenie postępowania działowego i zgodnego projektu podziału majątku, sąd wezwie Pana syna do osobistego stawiennictwa na rozprawie np. w celu odebrania zapewnienia spadkowego. W myśl art. 671 § 1 KPC, za dowód, że nie ma innych spadkobierców, może być przyjęte zapewnienie złożone przez zgłaszającego się spadkobiercę. Wedle § 2 art. 671 KPC, w zapewnieniu zgłaszający się powinien złożyć oświadczenie co do wszystkiego, co mu jest wiadome: o istnieniu lub nieistnieniu osób, które wyłączałyby znanych spadkobierców od dziedziczenia lub dziedziczyłyby wraz z nimi o testamentach spadkodawcy. Pod względem skutków karnych zapewnienie jest równoznaczne ze złożeniem zeznań pod przyrzeczeniem, o czym sędzia powinien uprzedzić składającego zapewnienie (art. 671 § 3 KPC). Jeżeli sąd wezwie syna do osobistego stawiennictwa na rozprawie, a on nie będzie mógł stawić się w sądzie na tą rozprawie to będzie on mógł wystąpić do sądu o przesłuchanie go przez polskiego konsula w USA, jednocześnie wyjaśniając powody dla których nie będzie on mógł stawić się w sądzie na jego wezwanie (duża odległość, koszty, brak czasu, itp.) Istnieje możliwość przesłuchania syna przez konsula. Art. 1134 KPC wskazuje bowiem, iż sądy mogą występować do polskiego przedstawicielstwa dyplomatycznego lub urzędu konsularnego o przeprowadzenie dowodu lub o doręczenie pisma, jeżeli osoba mająca być przesłuchana lub odbiorca pisma jest obywatelem polskim przebywającym za granicą. Reasumując, w sprawie polecałbym: sporządzenie wniosku o stwierdzenie nabycia spadku i dział spadku połączony z podziałem majątku wspólnego małżeńskiego wraz z projektem tego podziału podpisanie wniosku i projektu podziału przez syna mieszkającego w USA sporządzenie przez syna mieszkającego w USA pisemnego pełnomocnictwa dla Pana lub któregoś z rodzeństwa, do reprezentowania go przed sądem w postępowaniu o stwierdzenie nabycia spadku i postępowaniu działowym złożenie w sądzie podpisanych przez wszystkich spadkobierców Pana zmarłej żony wniosku o stwierdzenie nabycia spadku i o dział spadku wraz z podpisanym przez wszystkich projektem podziału oraz podpisanym przez syna pełnomocnictwem Stan prawny na dzień r. Nie miałam świadomości o konieczności zgłoszenia się do US po śmierci męża. Myślałam, że obowiązuje mnie data rzeczywistego podziału majątku po zmarłym. W sądzie po śmierci męża było tylko stwierdzenie spadkobierców. Jak mogę się bronić przed zapłatą podatku? Chwila przyjęcia spadku a obowiązek podatkowy Niestety nie mam dla Pani dobrych wiadomości. Art. 6 ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi, iż obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze dziedziczenia – z chwilą przyjęcia spadku. Zgodnie z art. 4 a ustawy zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez określone w tym przepisie podmioty zaliczone do I grupy podatkowej: małżonka, zstępnych (dzieci) wstępnych (rodziców), pasierbów, rodzeństwo, ojczyma i macochę, pod warunkiem, iż osoby te zgłoszą naczelnikowi urzędu skarbowego nabycie własności rzeczy lub prawa majątkowego w ustawowo określonym terminie. Zobacz również: Zgłoszenie spadku do us Termin na skorzystanie ze zwolnienia od spadku Jeżeli tytułem prawnym powodującym nabycie własności rzeczy lub prawa majątkowego jest dziedziczenie, termin wynosi 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku (odpowiednio akt poświadczenia dziedziczenia). Zgłoszenia należało dokonać na urzędowym formularzu SD-Z2. Zgodnie z art. 4a ust. 3 w przypadku niespełnienia tych warunków, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej. Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. W myśl art. 9. „opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę, od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej 9637 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej”. Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy: wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, nie przekracza kwoty 9637 zł; nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron. Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2012 r., sygn. akt II FSK 750/11, „niedopełnienie obowiązku zgłoszenia zwolnienia podatkowego w terminie 6 miesięcy (z uwzględnieniem wyjątku z art. 4a ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn) powoduje jego wygaśnięcie, a w konsekwencji utratę prawa do zwolnienia od podatku. Charakter materialny terminu wprowadzonego w art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy wyklucza przywrócenie w wypadku jego uchybienia. Jak wynika bowiem z art. 162 § 4 Ordynacji podatkowej instytucję przywrócenia terminu stosuje się wyłącznie do terminów procesowych, a więc nie do terminu przewidzianego w art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy podatkowej”. Zobacz również: Podatek od spadku nie zgłoszony Konieczność zgłoszenia się do urzędu skarbowego W tej sytuacji, może Pani dokonać czynności czyli złożyć w US formularz zgłoszenia oraz napisać pismo wyjaśniające okoliczności niezgłoszenia nabycia spadku do opodatkowania. Proszę wskazać, że nie posiadała Pani stosownej wiedzy o obowiązku złożenia zawiadomienia do US. Na podstawie złożonego przez Panią zawiadomienia organ podatkowy wyda decyzję ustalającą wysokość opodatkowania. Podsumowując, termin 6-miesięczny liczony jest od dnia uprawomocnienia się postanowienia stwierdzającego nabycie spadku, a nie od daty dokonania podziału. Postanowienie taka zapada wówczas, gdy ewentualni spadkobiercy złożą oświadczenia o tym, czy przyjmują spadek, czy nie. Pani złożyła oświadczenie o przyjęciu spadku. Niestety nie zgłosiła Pani nabycia spadku w US, a więc straciła Pani prawo do zwolnienia z podatku. Przepisy nie pozwalają na przywrócenie terminu na złożenie takiego zgłoszenia, a więc na podstawie złożonego przez Panią zgłoszenia, organ podatkowy wyda decyzję ustalającą wysokość opodatkowania. Wówczas możliwe jest złożenie wniosku o rozłożenie na raty itp. Zobacz również: Czy żona płaci podatek od spadku po mężu? Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Zadzwoń i dowiedz się więcej: +48 660 410 227 Postępowanie spadkowe w USA może przyjąć kilka dozwolonych prawnie form, które w zdecydowany sposób różnią się od znanych na gruncie polskim sposobów dziedziczenia. Prawo spadkowe w USA, czyli „probate law” jest prawem stanowym, a nie federalnym, dlatego należy wziąć pod uwagę fakt, iż jest ono różne w 50 stanach USA. Aby ułatwić postępowanie spadkowe, podjęto próbę stworzenia jednolitego systemu prawnego dotyczącego dziedziczenia na terenie wszystkich stanów Ameryki Północnej, znanego pod nazwą „Jednolity kod dziedziczenia”. Jest to akt prawny sporządzony przez Krajową Radę Komisarzy ds. Jednolitych Przepisów Państwowych (NCCUSL) zajmującą się dziedziczeniem i majątkiem spadkodawców w Stanach Zjednoczonych. Podstawowym celem ustawy było usprawnienie procesu dziedziczenia i ujednolicenie różnych praw stanowych, rządzących spadkobraniem w drodze testamentu, dziedziczeniem ustawowym oraz spadkobraniem w drodze trust. Nie udało się jednak opracować takiej ustawy, którą zaakceptowałyby wszystkie stany Ameryki Północnej, dlatego nie powstało jednolite prawo spadkowe USA. Implementacji bezpośredniej przepisów udało się dokonać wyłącznie w 16 stanach USA, a Kalifornia nie implementowała w ogóle tych przepisów do swojego systemu prawnego. Z tego powodu są cztery sposoby dziedziczenia spadku w USA (także w Kalifornii): Last Will, czyli postępowanie w drodze testamentu, Probate proceedings, czyli dziedziczenie ustawowe, Living or revocable trust, czyli dziedziczenie na podstawie trustu z wyłączeniem postępowania sądowego, Zapisy konkretnie benefitujące określone osoby wskazane w polisach ubezpieczeniowych, 401K, polisach na życie etc. Testament / Last Will Najbardziej popularnym sposobem dziedziczenia w USA jest dziedziczenie w drodze testamentu. Odbywa się ono zazwyczaj bez udziału sądu, sam spadkodawca wyznacza w swoim testamencie osobę, która po jego śmierci ma zająć się wykonaniem testamentu. Formy testamentu dozwolone prawnie są inne niż w Polsce. Dla zachowania ważności testament, który w stanie Kalifornia będzie uznawany za ważny, musi spełniać wymogi prawne określone w przepisach stanowych. Większość stanów USA, w tym Kalifornia, zaakceptuje testament, który został sporządzony w innym stanie USA, jeśli dokument jest ważny zgodnie z prawem stanu, w którym został sporządzony. Ogólne wymagania dotyczące ważności testamentu są następujące: dokument musi być napisany na komputerze lub maszynie (to znaczy, że nie może być odręczny), musi być podpisany przez osobę składającą ostatnie oświadczenie woli (zwaną zwykle „testatorem” ), testament musi podpisać dwóch świadków, którzy byli obecni przy jego sporządzeniu oraz podpisaniu przez spadkodawcę. Testament może sporządzić każda osoba, która ukończyła 18-sty rok życia. Każdy świadek musi być osobiście obecny podczas podpisywania testamentu przez testatora lub testator osobiście musi świadkowi potwierdzić prawdziwość swojego podpisu i treść ostatniej woli. Musi także zrozumieć, że dokument, który podpisuje jest testamentem i musi go podpisać w obecności testatora, a także w obecności drugiego świadka. Jeśli autentyczność testamentu jest bezsporna może on zostać otwarty w drodze uproszczonego postępowania przedsądowego. Świadkowie sporządzenia ostatniej woli, podpisani pod testamentem, nie są zobowiązani do składania zeznań w sądzie, ponieważ sąd automatycznie zaakceptuje testament spełniający wszystkie wymogi prawne. Aby udowodnić autentyczność testamentu, jedynie jeden ze świadków sporządzania ostatniej woli testatora musi potwierdzić fakt jej powstania, poprzez złożenie oświadczenia przed notariuszem, które następnie notariusz potwierdza swoim podpisem i oficjalnym stemplem. Oświadczenie powinno stanowić integralną część testamentu i powinno być do niego dołączone. Należy zwrócić uwagę, iż na podstawie prawa w USA można cały majątek zapisać osobom spoza rodziny lub nawet własnemu psu, a krewni i powinowaci ustawowi nie mają żadnej drogi prawnej do dochodzenia roszczeń spadkowych. Nie istnieje w USA znana w Polsce konstrukcja zachowku, a tym samym nie ma obowiązku testamentowego wydziedziczenia osób, które według ustawy miałyby prawo do tego stwierdzenie nabycia spadku po osobie zmarłej w USA nie musi oznaczać konieczności wypłacenia części wartości spadku innym członkom rodziny zmarłego. Probate proceedings / dziedziczenie ustawowe Dziedziczenie ustawowe w USA w stanie Kalifornia także rządzi się zupełnie innymi prawami, niż postępowanie o nabycie spadku w Polsce. Postępowanie o nabycie spadku (probate) nie zawsze jest konieczne, ponieważ spadek w USA można odziedziczyć bez udziału sądu. Jeśli zmarły posiadał majątek we współwłasności nawet z osobą obcą ( np.: partnerem życiowym) w formie joint tenancy lub tenancy in common, aktywa po jego śmierci nie będą musiały przejść przez postepowanie spadkowe. Ich własność po śmierci jednego ze współwłaścicieli automatycznie przechodzi na drugiego, bez potrzeby jakiegokolwiek postepowania spadkowego. Aktywa, będące przedmiotem dziedziczenia, można również przekazać za życia współmałżonkowi lub zarejestrowanemu partnerowi, na wypadek śmierci, za pomocą usprawnionej procedury, przy użyciu dokumentu zwanego petycją dotyczącą majątku małżonków (lub partnerów). Sąd spadkowy jest tu zaangażowany, ale proces jest prosty i szybki. Nie ma limitu wartości nieruchomości, która może być przenoszona w ten sposób. Nie ma także konieczności wytaczania postępowania spadkowego w wypadku tzw. Ustawowo małych spadków, czyli takich, w których suma wartości wszystkich składników majątkowych nie przekracza 150 000 USD. Uprawnieni do dziedziczenia mogą w takim przypadku skorzystać ze zgłoszenia roszczenia do majątku za pomocą prostego oświadczenia złożonego pod przysięgą lub mogą przejść przez usprawniony proces podstępowania spadkowego. Postępowanie spadkowe sensu stricto Jeśli spadkodawca nie pozostawił po sobie testamentu, ani trustu lub jego aktywa nie przeszły wprost na współmałżonka lub partnera, dowolna osoba uprawniona do dziedziczenia może wnieść do sądu petycję o rozpoczęcie postępowania spadkowego. Na drodze postanowienia sądu powołany zostaje wykonawca spadku (może, ale nie musi być to jeden ze spadkobierców). Najkrótszy ustawowo czas trwania postępowania spadkowego to sześć miesięcy, maksymalny zaś nie powinien przekroczyć jednego roku. Sprawy spadkowe w USA mogą trwać krócej niż w Polsce. Po pierwsze, wykonawca spadku składa do sądu dokument pod nazwą „Petycja stwierdzająca pokrewieństwo”. Sądem właściwym jest sąd w hrabstwie, w którym zamieszkiwał zmarły. Następnie dokonuje się oficjalnego wezwania spadkobierców i wierzycieli masy spadkowej poprzez odpowiednie ogłoszenie o otwarciu postępowania spadkowego w lokalnej prasie. Następnie sąd wydaje „List testamentowy” lub „Listy administracyjne”, mianując zarządcę masy spadkowej i nadając tej osobie władzę nad majątkiem. Kiedy zarządca otrzyma powyższe uprawnienia, może rozpocząć się proces gromadzenia aktywów zmarłego. Zarządca jest zobowiązany do wyceny aktywów, otwarcia kont bankowych dla masy spadkowej, stworzenia systemu płatności dla wszystkich zobowiązań zmarłego, wystąpienia do organu podatkowego o nadanie numeru identyfikacji podatkowej dla masy spadkowej. Pod rygorem odpowiedzialności karnej i cywilnej zarządca masą spadkową musi na bieżąco składać do sądu nadzorującego postępowanie wszelkie dokonane inwentaryzacje składników masy oraz wskazać ich szacunkową wartość za jaką zamierza zbyć każdy składnik masy. Większość zarządów masą spadkową w Kalifornii jest oparta na mocy Ustawy o Niezależnym Rozporządzaniu Masa Spadkową, która pozwala zarządcy spadku zajmować się większością spraw bez konieczności uzyskania zgody od sądu spadkowego. Wykonawca może zazwyczaj sprzedawać nieruchomość, płacić podatki oraz zatwierdzać lub odrzucać roszczenia od wierzycieli bez nadzoru sądowego. Niektóre czynności przekraczające zwykły zarząd – na przykład sprzedaż nieruchomości – wymagają zatwierdzenia przez sąd. Celem postępowania spadkowego i obowiązkiem zarządcy spadku jest zabezpieczenie wszelkich aktywów masy spadkowej (np.: dom musi być ubezpieczony i utrzymywany); Aktywa muszą być należycie chronione przed kradzieżą lub uszkodzeniem. Zarządca jest również odpowiedzialny za złożenie deklaracji podatkowych zmarłej osoby i deklaracji masy spadkowej. W Kalifornii wierzyciele mają cztery miesiące na zgłoszenie swoich roszczeń, pod rygorem ich dalszego pominięcia. Zarządca płaci nierozliczone rachunki (np.: za wydatki związane z leczeniem). Jeśli jednak nie ma wystarczająco dużo pieniędzy na pokrycie ważnych roszczeń, prawo stanowe określa kolejność, w jakiej mają być wypłacane środki z aktywów masy spadkowej. Wreszcie, gdy wszystkie rachunki i podatki zostały zapłacone, zarządca składa do sądu petycję, w której wnioskuje o zamknięcie postępowania. Po wydaniu takiej decyzji, zarządca wypłaca pozostałe w masie spadkowej środki poszczególnym spadkobiercom i składa jednocześnie rozliczenie zarządu majątkiem spadkowym. Wypłata środków kończy postępowanie spadkowe w USA. Living lub revocable trust czyli dziedziczenie na podstawie trustu z wyłączeniem postępowania sądowego Opis postępowania prowadzonego na podstawie living lub revocable trust zostanie opisany szerzej w paragrafie drugim niniejszej opinii. Zapisy konkretnie benefitujące określone osoby wskazane w polisach ubezpieczeniowych, 401K, polisach na życie etc. Nasuwa się pytanie „Czy w Polsce trzeba zapłacić podatek od spadku z USA?”. Tak, poza podatkami, które należy opłacić w USA, dochodzą także podatki obowiązujące w Polsce. Należy się także dowiedzieć ile wynosi podatek od spadku w USA w zależności od stanu. Wielu obywateli oraz legalnych rezydentów Stanów Zjednoczonych oszczędza środki na emeryturę w tzw. Emerytalnych Planach IRA lub 401K. Oba wskazane plany emerytalne wymagają wskazania beneficjenta na wypadek śmierci osoby posiadającej taki plan oszczędnościowy lub emerytalny, dotyczy to też beneficjentów polis na życie. W wypadku, gdy beneficjentami planów emerytalnych lub polis na życie są obywatele polscy, zamieszkali w Polsce, powstaje dla nich duży problem natury podatkowej, który powoduje spadek z USA. Polska nie posiada z USA umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, która wskazuje na opodatkowanie dotyczące wypłat z tego tytułu benefitów. Z podwójnego opodatkowania zwolnione są jedynie osoby odprowadzające podatek dochodowy. Często członkowie rodzin, mieszkający na terytorium USA, nie zdają sobie sprawy, iż ich spadkobiercy w Polsce w konsekwencji wypłacając środki z planów emerytalnych lub polis spotykają się najczęściej z podatkiem sięgającym 35% wypłaconych środków w USA oraz kolejnym podatkiem od spadków i darowizn, którego wysokość jest zależna od stopnia pokrewieństwa osoby w ten sposób obdarowanej w stosunku do darczyńcy lub spadkodawcy. Osoby, które znajdują się w 3 grupie podatkowej w Polsce, w konsekwencji zapłacą nawet pond 50% kwoty w podatku łącznie na terytorium obu krajów. Co się tyczy samej zasady dziedziczenia, jest ona bardzo prosta. Osoba zakładając plan IRA, 401K lub kupując polisę na życie, podaje imię, nazwisko i adres beneficjenta polisy lub planu emerytalnego. Po śmierci właściciela planu, beneficjent musi skontaktować się z ubezpieczycielem lub zarządcą planu 401K, przesyłać mu swoje dane wraz z aktem zgonu właściciela kont lub polis, a w konsekwencji otrzymuje wypłatę w formie czeku lub przelewu bankowego. Wypłacający potrąca w chwili wypłaty adekwatną kwotę na poczet podatków (między innymi na podatek od spadku w USA) i tym samym zwalnia beneficjenta z obowiązku dobrowolnego odprowadzenia podatku w USA (minimum 20%, max 35%). Jedynie w Polsce beneficjentowi pozostaje obowiązek zgłoszenia dochodu do urzędu skarbowego w terminie 1-ego miesiąca od otrzymania środków na konto oraz zapłaty kolejnego podatku jeśli nie znajduje się w grupie osób zwolnionych z zapłaty tego podatku. Coraz częściej jednak zdarza się sytuacja, iż podmiot wypłacający nie wyraża zgody na wypłatę środków osobie, która nie posiada numeru ITIN czyli Individula Taxpayer Identification Number. Jest to numer identyfikacji podatkowej (rodzaj polskiego NIPu). Numer ten jest używany w celu złożenia odpowiedniej deklaracji podatkowej dla obcokrajowca. Jego otrzymanie wiąże się ze skomplikowanymi procedurami oraz koniecznością wysłania do USA swojego oryginalnego paszportu. Procedura trwa zazwyczaj od 4 miesięcy do roku. Dopiero nadanie tego numeru w konsekwencji pozwala na dokonanie wypłaty środków po wcześniejszym wypełnieniu przez obdarowanego formularza podatkowego WBen-8.

stwierdzenie nabycia spadku w usa